Mijn verhaal

Ik zag altijd mogelijkheden

Vroeger als klein meisje was ik overtuigd dat dingen ook anders konden. Ik wist toen alleen nog niet hoe ik dingen kon veranderen. Gelukkig is dat door de jaren heen flink verandert.

Readingsvermogen

Enthousiast, nieuwsgierig en vol belangstellling ging ik door het leven. Ik voelde heel goed wat er van me verwacht werd en dacht dat iedereen dit kon.

Wat er wel en niet gezegd moest worden, leerde ik snel.
Liever luisterde en gehoorzaamde ik, want dat was veilig.

Pijn of het verdriet van iemand anders kon ik op afstand voelen. En als het me lukte dan deed ik mijn best om de pijn te verzachten of zelfs over te nemen. Ik voelde me gelukkig als de ander ook blij was. Nu weet ik dat Anita Moorjani dit ziet als kwaliteit van een “empaat”.

Ik wilde graag lief gevonden worden, erbij horen en paste me heel gemakkelijk aan. Hierdoor leerde ik veel vaardigheden én mezelf onzichtbaar maken. Dit was mijn manier om balans te vinden tussen aanpassen en mezelf zijn. Daar was ik heel creatief in.

Ik was ontzettend verlegen: ik kreeg geen rood hoofd, ik werd gewoon paars… en daar is veel om gelachen. Ik schrok heel snel. Hard roepen kwam pijnlijk binnen. Hierdoor groeide mijn readingsvermogen, zonder dat ik het zelf in de gaten had.

DIT VROEG WEL ZIJN TOL

Ik viel heel regelmatig en heb veel “ongelukjes” gehad. Ik kan me niet herinneren dat ik geen rugpijn had en een stijf lichaam. Op latere leeftijd had ik heel regelmatig een flinke keelontsteking. Bonsende hoofdpijn hoorde als trouwe bondgenoot in mijn leven. Gelukkig voelde ik de pijn voordat er fysiek iets zichtbaar was en werden medische trajecten stop gezet.

Toen ik later als juf werkte, wilde ik iedereen zien en de ruimte geven. Ik wilde teveel en kon slecht mijn grenzen aangeven. Dit maakte dat ik regelmatig uitgeput was. Op stress momenten kon ik dan flink boos worden en uitvallen. Ook vergat ik dan allerlei afspraken. Dit was vaak het moment dat ik er voor enkele weken uit was.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik al snel doorgroeide naar de juf voor emotionele vaardigheden, “moeilijke” vragen en kindertherapie. Dit heb ik later uitgebouwd naar volwassenonderwijs voor counselers en hypnotherapeuten.

Je combineert hiermee je vertellen, je doceren en je vondsten.

Als je bij jou bent, den denk ik van: “Oh ja, kom maar op, meer, meer, meer.

Ik bedoel het is allemaal zo interessant, zo boeiend.

Je luistert heel goed en hebt daar niet meteen een oordeel over.

Ik heb het idee dat je echt mensen ziet en mensen wilt helpen en niet je mening op wilt dragen van zo is het en zo moeten we het doen.

Maar juist in openheid en er is ook een soort van gevoel dat iedereen mag zijn wie die is.

Je geeft daarin ruimte en dat vond ik heel prettig.

Nou heb ik vaker een Barsbehandeling mogen krijgen.
Maar deze van haar was een hele bijzondere ervaring.

Ik had ook wel behoefte aan, iemand die kon herkennen of zien, waar ik dan vandaan kom.

Bij jou ineens, herken ik veel van mezelf.

Want als ik bij iemand was gekomen, die daar helemaal geen begrip of zicht op had gehad, dan had ik dat nog heel moeilijk gevonden, nu.

Hier voelde ik me veilig bij, dus ik dacht, oké deze ga ik doen.  Ik vond het heel open en dicht bij en eerlijk en toegankelijk.

IK KEN MIJN WEG

En nu kan ik je vertellen dat ik het leven snap.
Nee, mijn leven is niet altijd harmonie en rust.
Nee, mijn leven is vol beweging en leven, met uitdagingen.
Het verschil is nu dat ik weet waar ik antwoorden kan vinden.
En dat geeft rust, geluk en heel veel vertrouwen en voldoening.
Mijn hart zingt.

Dit heb ik geleerd en draag ik graag over

Tijdens persoonlijke trajecten leer ik je graag wat voor mij werkt. Ik richt me vooral op mensen die stoeien met hun gevoeligheid of extra waarnemingen. Simpel omdat daar mijn expertise ligt.